Uitgebroede studenten

Een student is in dit land niet degene die wederom een half jaar onvoorbereid college heeft gevolgd in een te koude kerk, in de pauze straffe bakjes zwarte koffie te heet naar binnen heeft geslurpt om daarna nog net tijd te hebben voor een shagje, het Oudnederlandse woord, niet het Engelse, in de opgang, want toen mocht je in de kerk niet roken al was die collegezaal geworden, vervolgens zeven weken lang vreselijk hard moest werken, dag in, dag uit, van tien tot tien op de Universiteitsbibliotheek, in de Harmonie of op de studiezaal van Sociologie, met toenemende wanhoop, zich serieus afvragend of het eigenlijk nog mógelijk was, die tentamens halen, waarom ze eigenlijk óóit voor deze studie had gekozen, enzovoort, enzovoort, om uiteindelijk, op van de zenuwen, iedere keer weer te gaan kijken bij het raam van de faculteit, naar de cijferlijst die daar op studentennummer gerangschikt brutaal het resultaat weergaf en tot grote (GROTE) opluchting kon constateren dat het weer gelukt was, dat studeren, zodat er aan goede gewoontes niets maar dan ook niets veranderd hoefde te worden, tot aan het doctoraal, en de rest van het leven eigenlijk, tot aan de dood; maar is hier iemand die zijn eindexamen heeft gehaald na een lange loopbaan die begint in een wiegenkamer, waar hij samen met andere schattige baby’tjes heeft liggen spartelen onder het toeziend oog van een oppasmoeder, totdat hij na het leren kruipen, wankelen en rennen slingerend op een stepje onder begeleiding van een vader of een moeder met het rugzakje in de ene hand en een zak geduld in de andere naar de kleuterschool wordt begeleid, waar er garderobes zijn voor regenpakken, laarsjes en vliegenierspakken, en waar een grote ijskast staat om de trommels in te zetten met roggeboterhammetjes, belegd met hamburgerrug met bloemetjes radijs, of kaas met gezichtjes komkommer, en met geschraapte wortel en figuurgesneden paprika, en waar hij één keer per week samen met alle andere kinderen in een busje wordt geladen, het vliegenierspak scheef geknoopt en de laarsjes steevast omgekeerd aan, om de dag door te brengen in de keet in het bos om over boomstronken te springen en bosanemoontjes te plukken, tot hij oud genoeg is om aan het brugklasje van de grote school te beginnen, want kinderen moeten kinderen zijn en niet te snel verpest worden met letters en cijfers al willen ze nóg zo graag, want kinderen zíjn kinderen en daarom nieuws- en leergierig, en hebben soms tegen de tijd dat ze eindelijk mogen de interesse en hun enorme geheugencapaciteit alweer verloren, om na negen jaar basisschool waarin hij opgroeit in de wetenschap dat iedereen wel ergens goed in is, al weet hij niet hóe goed, want cijfers worden niet gegeven, als hij oud en rijp genoeg is, ja vooral rijp want ieder kind en mens heeft zijn eigen tempo en komt op verschillende tijdstippen tot bloei, te beginnen aan wat hier het gymnasium heet al komt Latijn en Grieks er niet aan te pas, waar hij al feestend door het leven gaat, want op het gymnasium mag hij jong zijn, en hoeft hij het leven nog niet zo serieus te nemen, en dus kan hij feesten tot hij erbij neer valt, huiswerk maken samen met anderen onder begeleiding in het huiswerk-café of thuis, via skype of facetime, met klasgenoten, en verkondigen dat uit je hoofd leren een mens beperkt, want samenwerken en creatief denken is wat onze maatschappij nodig heeft, hoewel hij allerlei moeilijke woorden moeten leren gebruiken die om begrijpelijke redenen in andere talen moeilijk te verklaren zijn zoals synopse en perspektivere die zijn leringsproces moeten legitimeren, totdat hij eindelijk, eindelijk aan het leven mag beginnen als uitgebroede student die, met een pet op zijn hoofd en een sixpack niet op de maag maar onder de arm, op weg naar het zestiende feest nog snel even omkijkt naar zijn ouders, die warempel wel lijken uitgeput.

Uitgebroede studenten

2 gedachtes over “Uitgebroede studenten

  1. ’t Was er weer eentje die het Denerlandse publiek niet onberoerd liet…omdat ik een beetje ironisch ben over de schoolgang in DK. En dat terwijl ik in het Deense gedachtengoed zeeeer veel pluspunten zie. Dit is een zucht van verlichting, denk ik…. een hele lange:). En overigens niet geheel autobiografisch, al kloppen de persoonlijke voornaamwoorden;).

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s