Omdat de veldleeuwerik hier broedt

Mijn huis ligt aan een weiland. Dat weiland is van ons. Het zat bij de prijs inbegrepen destijds, en de oude, enigszins zure dame die het huis verkocht was niet te vermurwen. We weten nog steeds niet zo goed wat we ermee moeten doen. Jarenlang hebben we het verhuurd aan mensen met paarden. Vooral de IJslanders waren een aanwinst. Dat waren lieve, trage beesten, zeer decoratief en met weinig tevreden, gehard tegen wind en regen en de tegenslag van het leven. Nu zijn ze weg, want het gaat niet zo goed met de stoeterij, en het weiland moet ont-disteld en begrast worden. Dat kost geld. Ook voor ons. We laten het dus maar een beetje verwilderen. Ik loop elke dag “rond ons weiland” met de hondjes. Het is de kortste wandeling waarmee ik mijn slechte geweten kan ontlopen. Minder dan “rond het weiland” is zielig voor onze hondjes. Ik loop er al jaren, en het blijft prachtig. Ons huis, weiland en dorp liggen in een landschap waarvan je je gemakkelijk kunt voorstellen dat het er eeuwig zo gelegen heeft, en dat het moeder natuur maar weinig moeite zal kosten het weer terug te winnen. Je hoort de zachte adem van de aarde en de vleugelslag van de tijd. De lucht is wijds, en de wind licht. Boven ons weiland hangt, in deze tijd van het jaar, de leeuwerik. Behalve als berucht dictee-woord zijn leeuweriken bekend om hun gezang. Ze zingen niet mooi maar veel. Vooral in de broedtijd, en die is nu.

Terwijl ik hier aan mijn schrijftafel zit, zie ik de buurman in de weer met een schepje in zijn tuin. Naast hem staat de kruiwagen. De schoffel en de hark die erin liggen heeft hij eigenlijk niet nodig. Zijn tuin is zo mooi bijgehouden dat hij ongewenste begroeiing kan begrenzen met zijn schepje. Steeds zie ik zijn hoofd wegduiken achter de magnolia, om hem daarna weer terug te zien veren. Mijn buurman is niet jong, maar wel heel fit. Hij weet precies wat er in zijn tuin hoort, en wat niet. Hij is de schepper van dochter natuur.

Dit weekend in Nederland fietste ik langs het vliegveld Soesterberg met mijn vriendin. Mijn lieve, slanke vriendin zat op haar sportieve fietsje met vele versnellingen, en ik op hun gastenfiets, die haar man even tevoren uit het fietsenschuurtje had gehaald. Hij had nog even de ketting geolied met een handig Nederlands fietskettingoliespuitje, en met snelle hand-, pols- en vingerbewegingen het zadel voor mij lager gezet. De zon scheen en het maakte ons eigenlijk niet zoveel uit waar we fietsten. We fietsten om te praten en bij elkaar te zijn. Ik probeerde, ondanks de afstand die ons normaal gesproken scheidt, de vriendin te zijn die zij verdient. We fietsten langzaam genoeg om af en toe elkaars hand te kunnen pakken, en we praatten over de dingen waar we niks aan kunnen doen, maar waar we toch mee moeten leven. Ik moest me bijna concentreren op het fietsen, want er waren veel bochtjes, en ik kende de weg niet. Ik probeerde meer te luisteren dan te praten. Ik dacht dat ik de belangrijke dingen hoorde.

“Wil je erin?” vroeg mijn vriendin toen we bij een hek kwamen. Ik zei nee, want zo aantrekkelijk zag dat vliegveld er niet uit. We trapten toch voorzichtig langs de houten palen, tot we niet verder konden.

“Het is gesloten,” zei ze, “omdat de veldleeuwerik hier broedt.”

Omdat de veldleeuwerik hier broedt

4 gedachtes over “Omdat de veldleeuwerik hier broedt

  1. Cees Kuypers zegt:

    Mooi en lief, zou die leeuwerik het weten dat het gesloten is omdat zij daar broedt? Of maakt haar die afgrenzing niet zoveel uit?

    Like

  2. Ik denk dat ze zich wel eens afvraagt wat voor grote vogels daar af en toe overvliegen:). Maar verder wint de natuur het natuurlijk altijd. en soms is dat niet zo leuk. Wat een moeder…

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s