Echo

Als er weer eens een verhuisauto piepend de oprit in was gereden en vervolgens de laadklep eerst klagend, dan zuchtend en uiteindelijk met een berustende plof naar beneden was gekomen, leek het steevast alsof de leegte daarbinnen maar half gevuld zou kunnen worden met de inhoud van ons leven. De kinderen werden door de eeltige knuisten van de verhuizers de ruimte in gehesen, en renden rond met hun sandaaltjes klapperend op de ijzeren vloer. Ze luisterden verrukt naar hun eigen echo. Later zouden daar de kartonnen dozen in opgestapeld worden, gemarkeerd met “kleding”, “speelgoed kamer 1”, “boeken kinderk” en nog meer cryptische k-benamingen die nu nog steeds in groene viltstift de kartonnen wanden sieren van de ondergestofte kolossen die verhuizingen, verbouwingen en aardverschuivingen hebben getrotseerd, en die nu zoals de dennenboom in het sprookje van H.C. Andersen op de zolder staan te wachten tot iemand hun inhoud waardeert. Als ik een koffer of een luchtbed terugleg op zolder en het kleine deurtje heb vergrendeld, door de verlaten kinderkamer ben gelopen, de gordijnen met grasprint heb openschoven, over de krakende plank in het kantoor ben gestapt, en mijn voet op de eerste trede naar beneden heb gezet, beginnen de brieven te fluisteren, de poppen te popelen, en de legoblokjes te rammelen als een lege maag.

Voor iedere verhuizing werd er flink opgeruimd. Overtollige kleding lag bij het Rode Kruis te beschimmelen in net niet dichtgebonden zakken, de valse piano werd bij de kleuterschool afgeleverd, de afgedankte pannenset verroeste verder tussen de oude fietsen bij het ijzer en ander metaal, en alle boeken die we nog best eens zouden willen lezen hadden het wederom afgelegd tegen die werken die we waarschijnlijk nooit open zouden slaan, maar waarvan de rug toch bij iedere zichzelf respecterende intellectueel niet gemist kon worden in de boekenkast. Ons leven werd in een dag ingeladen, en bleek toch steeds weer een passende omvang te hebben.

Nu is dat niet meer zo.

Er zijn natuurlijk vele voordelen verbonden aan het wortel schieten in een groot huis. Dat kindertjes een ouderlijk huis krijgen is er één van. Dat je er feesten kunt geven zonder de woonkamer te hoeven ontruimen, er in de gang gerolschaatst kan worden, de speurtocht voor een januariverjaardag binnensdeurs afgewikkeld kan worden, de hele familie kan blijven slapen met Kerst na het dansen rond de grootste kerstboom die er te koop was op de winderige kerstbomenplantage, de Wi-Fi niet tot de kinderkamers doordringt, en de kar vol pas uitgebroede studenten (zoals diegenen genoemd worden die hun eindexamen hebben gehaald in dit land; stelt U zich voor van wat voor zelfbedrog ik iedere keer beticht moet zijn geweest toen ik als dertigplusser steevast de Deense koetjes-en-kalfjes vraag: “En wat doe jij voor werk?” voor mij naar waarheid beantwoordde met “Ik ben student.”) relaxed op de bank neer kan strijken als het regent, zijn er meer.

Het nadeel, dat zich in goede Cruyff-filosofie onvermijdelijk aandient, is dat de inhoud van het leven uit proportie groeit.

Ik denk daaraan terwijl ik met mijn zoon op kamers.nl naar pijpenladen in Amsterdam zit te kijken. Pijpenladen in de Pijp, om precies te zijn. Hij gaat terug naar Nederland, het land van zijn ouders, waar hij nooit heeft gewoond, om te studeren. Ik voel de opwinding naar mijn wangen schieten terwijl wij de beschrijvingen in ons opzuigen, reacties schrijven, antwoord krijgen. “Door die gitaar sta je niet op nummer één,” schrijft een nogal veeleisende verhuurder, “maar je gooit hoge ogen.” Straks is hij weg. Hij wordt pijpenrager en zal niet veel meenemen. Hij kijkt vooruit, en gaat zijn eigen rotzooi verzamelen. Het bureautje dat hij nog van zijn vader heeft geërfd is veel te zwaar en onhandig. Zijn bed is ingebouwd. De klerenkast valt nu al uit elkaar. En die dozen boven, die zijn veel belangrijker voor zijn ouders dan voor hem.

Wij hebben zo langzamerhand meer spullen dan leven. Maar waar komt die echo dan  vandaan?

Echo

Een gedachte over “Echo

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s